Ajna στο Human Design: Πρέπει στ’ αλήθεια να είσαι τόσο σίγουρη;

Υπάρχουν άνθρωποι που όταν τους ρωτήσεις τι πιστεύουν για κάτι, έχουν αμέσως απάντηση. Έχουν άποψη, επιχειρήματα, συμπέρασμα και, αν τους αφήσεις λίγο ακόμη, πιθανότατα θα σου κάνουν και παρουσίαση.

Και υπάρχουν άλλοι που λένε: «Δεν ξέρω ακόμα». Ή «Χθες το έβλεπα αλλιώς». Ή, ακόμη χειρότερα για την κοινωνία μας, «Καταλαβαίνω και τις δύο πλευρές».

Κάπου εκεί αρχίζουμε να μπερδεύουμε τη βεβαιότητα με την ευφυΐα που πίστεψέ με, δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Μπορείς να είσαι εξαιρετικά βέβαιος και εξαιρετικά λάθος. Το διαδίκτυο έχει αφιερώσει περίπου το 87% της ύπαρξής του στην απόδειξη αυτού του φαινομένου.

Καλώς ήρθες στο Ajna.

Τι είναι το Ajna

Το Ajna είναι ένα από τα τρία Κέντρα Επίγνωσης του Human Design και αφορά τη νοητική επίγνωση. Η δουλειά του είναι να επεξεργάζεται πληροφορίες, να αναλύει, να κατηγοριοποιεί, να ερευνά, να οργανώνει έννοιες και να δημιουργεί νοητικά πλαίσια.

Με απλά λόγια, είναι το εργαστήριο όπου ο νους προσπαθεί να βγάλει άκρη. Και του αρέσει πάρα πολύ να βγάζει άκρη. Τόσο πολύ, ώστε μερικές φορές ξεχνά ότι δεν χρειάζεται να βγάλει άκρη από όλα.

Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να περάσουν τρεις ώρες αναλύοντας ένα μήνυμα που έλεγε απλώς «ΟΚ». Γιατί έβαλε τελεία; Γιατί δεν έβαλε emoji; Γιατί απάντησε μετά από σαράντα λεπτά; Το προηγούμενο «ΟΚ» είχε δύο θαυμαστικά. Έχει αλλάξει κάτι στη σχέση μας;

Το Ajna, όταν βαριέται, βρίσκει δουλειά.

Το σημαντικό είναι ότι το Ajna είναι Κέντρο Επίγνωσης, όχι Κέντρο λήψης αποφάσεων. Μπορεί να είναι εξαιρετικό στο να σου εξηγεί τη ζωή, να εξετάζει πιθανότητες και να καταλαβαίνει μοτίβα. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κατάλληλο να αποφασίζει ποια ζωή πρέπει να ζήσεις.

Ο νους μπορεί να σου παρουσιάσει δεκατέσσερις εξαιρετικούς λόγους για να παντρευτείς κάποιον και άλλους δεκαεπτά για να φύγεις τρέχοντας. Αν περιμένεις από εκείνον την τελική απόφαση, καλή διασκέδαση.

Όταν το Ajna είναι Καθορισμένο

Το Καθορισμένο Ajna έχει έναν σχετικά σταθερό και συνεπή τρόπο επεξεργασίας των πληροφοριών. Αυτό δεν σημαίνει ότι σκέφτεται συνέχεια το ίδιο πράγμα ούτε ότι δεν αλλάζει ποτέ γνώμη. Σημαίνει ότι υπάρχει μια αναγνωρίσιμη νοητική διαδικασία, ένας τρόπος με τον οποίο οργανώνει και κατανοεί όσα συναντά.

Αυτό μπορεί να είναι μεγάλο δώρο. Ένα Καθορισμένο Ajna μπορεί να προσφέρει δομή, συνέπεια και μια σταθερή προοπτική. Ξέρει, κατά κάποιον τρόπο, πώς σκέφτεται.

Η παγίδα αρχίζει όταν το «έχω σταθερό τρόπο σκέψης» μετατρέπεται σε «έχω τον σωστό τρόπο σκέψης». Και από εκεί μέχρι το «θα σας εξηγήσω τώρα γιατί όλοι κάνετε λάθος» η απόσταση είναι μικρότερη απ’ όσο θα θέλαμε.

Ένα Καθορισμένο Ajna μπορεί να έχει εξαιρετικά σταθερή άποψη και να είναι εξαιρετικά λάθος. Τα δύο συνυπάρχουν μια χαρά. Το έχουμε ήδη διαπιστώσει σε οικογενειακά τραπέζια, τηλεοπτικά πάνελ και Facebook groups.

Η ωριμότητα του Καθορισμένου Ajna είναι να εμπιστεύεται τον τρόπο που σκέφτεται χωρίς να απαιτεί από τους άλλους να εγκαταστήσουν το ίδιο λειτουργικό σύστημα.

Όταν το Ajna είναι Ακαθόριστο ή ανοιχτό

Το Ακαθόριστο Ajna δεν έχει τον ίδιο σταθερό τρόπο επεξεργασίας της πληροφορίας. Μπορεί να σκέφτεται διαφορετικά ανάλογα με τους ανθρώπους, το περιβάλλον και τις ιδέες που συναντά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μπερδεμένο ή λιγότερο έξυπνο.

Σημαίνει ότι είναι ευέλικτο.

Μπορεί να δει ένα θέμα από πολλές πλευρές, να μπει προσωρινά σε διαφορετικά νοητικά συστήματα και να καταλάβει πώς σκέφτονται διαφορετικοί άνθρωποι. Μπορεί σήμερα να ακούσει ένα επιχείρημα και να πει «ναι, το καταλαβαίνω» και αύριο να ακούσει την άλλη πλευρά και να πει «ναι, καταλαβαίνω κι αυτό».

Και τότε ο κόσμος γύρω του παθαίνει μια μικρή κρίση.

«Μα τελικά τι πιστεύεις;»

Μπορεί και να μην έχει αποφασίσει.

Η κοινωνία θα ανακάμψει.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν το Ακαθόριστο Ajna πιστέψει ότι πρέπει να είναι βέβαιο για να θεωρείται έξυπνο, αξιόπιστο ή σοβαρό. Και τότε μπορεί να αρχίσει να προσποιείται μια βεβαιότητα που στην πραγματικότητα δεν έχει.

Η μεγάλη παγίδα: «Πρέπει να είμαι σίγουρη»

Ένα βασικό θέμα του μη εαυτού που αποδίδει το Human Design στο Ακαθόριστο Ajna είναι η ανάγκη να φαίνεται βέβαιο και διανοητικά συνεπές. Μπορεί να κρατιέται από μια άποψη επειδή φοβάται να πει «άλλαξα γνώμη», να υπερασπίζεται μια ιδέα που πλέον δεν πιστεύει ή να αισθάνεται ότι πρέπει να έχει απάντηση για όλα.

Γιατί έχουμε κάνει το «δεν ξέρω» να ακούγεται σχεδόν σαν προσωπική αποτυχία.

Κι όμως, μερικές φορές το «δεν ξέρω» είναι η πιο ακριβής απάντηση που μπορείς να δώσεις.

Υπάρχει επίσης εκείνη η υπέροχη συνήθεια να μην ακούμε πραγματικά τον άλλον, επειδή όσο μιλάει εμείς ετοιμάζουμε ήδη την απάντησή μας. Δεν έχει τελειώσει ακόμη την πρόταση κι εμείς έχουμε έτοιμο αντεπιχείρημα, τελική δήλωση και δύο μάρτυρες υπεράσπισης.

Στις συνεδρίες που δουλεύουμε εμφανίζεται πολύ καθαρά αυτή η τάση του ανοιχτού Ajna: να αισθάνεται ότι πρέπει να έχει απάντηση, να θέλει να είναι σωστό, να αποκλείει άλλες προοπτικές και να προσπαθεί να λύσει τα προβλήματά του αποκλειστικά μέσω του νου.

Η ελευθερία αρχίζει όταν μπορεί να πει:

«Δεν ξέρω.»

Και να μη συμβεί τίποτε.

Δεν πέφτει η κυβέρνηση. Δεν κλείνει η Εθνική Βιβλιοθήκη. Δεν εμφανίζεται επιτροπή να σου αφαιρέσει το δικαίωμα γνώμης.

Η ζωή συνεχίζεται.

Το άγχος του Ajna

Ο φόβος του Ajna εμφανίζεται ως νοητικό άγχος. Δεν είναι ο άμεσος, ενστικτώδης φόβος που συναντάμε στη Σπλήνα. Είναι εκείνος ο φόβος που σκέφτεται.

«Κι αν δεν καταλάβω;» «Κι αν κάνω λάθος;» «Κι αν δεν θυμάμαι;» «Κι αν η άποψή μου δεν στέκει;» «Κι αν οι άλλοι καταλάβουν ότι δεν ξέρω;»

Και επειδή το Ajna έχει τη θαυμάσια ικανότητα να επιστρέφει ξανά και ξανά στο ίδιο θέμα, ένας μικρός προβληματισμός μπορεί μέσα σε λίγες ώρες να αποκτήσει sequel, prequel και limited series στο Netflix.

Οι έξι Πύλες του Ajna δείχνουν έξι διαφορετικές μορφές αυτής της νοητικής επίγνωσης και του άγχους που μπορεί να τη συνοδεύει.

Οι έξι Πύλες του Ajna

Πύλη 47: Σύγχυση και φόβος της ματαιότητας

Η Πύλη 47 προσπαθεί να βγάλει νόημα από το παρελθόν. Παίρνει εμπειρίες, αναμνήσεις και γεγονότα και προσπαθεί να καταλάβει τι σήμαιναν.

Ο φόβος εμφανίζεται όταν τίποτα δεν φαίνεται να βγάζει νόημα. «Και όλο αυτό γιατί έγινε;» «Τι νόημα είχε;» «Μήπως τελικά όλα ήταν μάταια;»

Το δώρο της δεν είναι να βρει απάντηση με το ζόρι. Είναι να επιτρέψει στο νόημα να αναδυθεί όταν έρθει η στιγμή του. Γιατί αν προσπαθήσεις να καταλάβεις τη ζωή πριν τελειώσει το κεφάλαιο, είναι περίπου σαν να κρίνεις αστυνομικό μυθιστόρημα στη σελίδα 46.

Κι όμως το κάνουμε συνέχεια.

«Γιατί μου συνέβη αυτό;»

Δεν ξέρουμε ακόμη, Μαρία. Είμαστε στη σελίδα 46.

Πύλη 24: Εσωτερική επεξεργασία και φόβος της άγνοιας

Η Πύλη 24 επιστρέφει ξανά και ξανά σε μια σκέψη μέχρι να μπορέσει να την κατανοήσει. «Για στάσου. Μήπως είναι αυτό; Όχι, περίμενε. Τώρα το έχω. Όχι, τελικά δεν το έχω.»

Μπορεί να υπάρχει φόβος ότι δεν θα καταλάβει ποτέ, ότι δεν γνωρίζει αρκετά ή ότι η απάντηση δεν θα έρθει. Το δώρο της βρίσκεται στην επιστροφή και στην εσωτερική επεξεργασία, όχι στην υποχρέωση να ξέρει αμέσως.

Υπάρχει όμως μια λεπτή διαφορά ανάμεσα στο «επιστρέφω σε μια ιδέα γιατί κάτι ακόμη ωριμάζει» και στο «σκέφτομαι το ίδιο πράγμα για 46η φορά επειδή πιστεύω ότι στην 47η θα ανοίξει ξαφνικά ο ουρανός».

Μερικές φορές η απάντηση χρειάζεται χρόνο. Και μερικές φορές χρειάζεται να πας να κάνεις κάτι άλλο.

Πύλη 4: Απαντήσεις και φόβος του χάους

Η Πύλη 4 θέλει να οργανώσει την αμφιβολία και να δημιουργήσει μια λογική απάντηση. Βλέπει ένα πρόβλημα και σκέφτεται: «Ωραία. Ποια είναι η λύση;»

Πολύ χρήσιμο. Μέχρι να αποφασίσει ότι κάθε πρόβλημα χρειάζεται λύση τώρα. Ο φόβος εδώ συνδέεται με το χάος και την αίσθηση ότι αν δεν βρεθεί μια απάντηση, όλα θα μείνουν χωρίς τάξη. Μερικές φορές όμως η απάντηση που βρίσκουμε είναι εξαιρετική και μερικές φορές είναι απλώς η πρώτη απάντηση που αρπάξαμε επειδή δεν αντέχαμε να μην έχουμε καμία. Ο νους απεχθάνεται το κενό. Θα προτιμήσει μερικές φορές μια μέτρια εξήγηση από το ενοχλητικό «δεν γνωρίζουμε ακόμη».

Εξ ου και μεγάλο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας.

Πύλη 17: Απόψεις και φόβος της αμφισβήτησης

Η Πύλη 17 οργανώνει λογικές απόψεις και βλέπει μοτίβα που μπορούν να εκφραστούν ως γνώμη. Το άγχος της εμφανίζεται γύρω από την πρόκληση: «Κι αν αμφισβητήσουν την άποψή μου;» «Κι αν μου ζητήσουν να την αποδείξω;» Μπορεί λοιπόν είτε να κρατάει τις απόψεις της μέσα της είτε να προσπαθεί να τις θωρακίσει τόσο πολύ, ώστε κανείς να μην μπορεί να τις αγγίξει.

Μικρή λεπτομέρεια: πάντα θα υπάρχει κάποιος στο Facebook που θα διαφωνεί.

Πάντα.

Μπορείς να γράψεις «σήμερα είναι Κυριακή» και κάποιος θα εμφανιστεί να ρωτήσει αν έχεις εξετάσει πώς βιώνουν την έννοια της Κυριακής οι άνθρωποι στη Νέα Ζηλανδία. Δεν υπάρχει τελική νίκη εδώ. Η ανθρωπότητα έχει λύσει δυσκολότερα προβλήματα. Με αυτό θα πρέπει απλώς να ζήσουμε.

Πύλη 43: Ενόραση και φόβος της απόρριψης

Η Πύλη 43 μπορεί να φέρει μια ξαφνική εσωτερική επίγνωση, μία επιφοίτηση που δεν προέκυψε απαραίτητα από μια γραμμική διαδικασία. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό που βλέπει μπορεί να φαίνεται εντελώς παράξενο στους άλλους. Και τότε εμφανίζεται ο φόβος: «Κι αν δεν με καταλάβουν;» «Κι αν νομίζουν ότι αυτό που λέω είναι τρελό;» «Κι αν με απορρίψουν;»

Η 43 έχει συχνά ένα ιδιαίτερο κοινωνικό πρόβλημα: μπορεί να έχει καταλάβει κάτι πριν βρει ακόμη τις λέξεις για να το εξηγήσει. Και δυστυχώς το «εγώ ξέρω τι εννοώ» δεν θεωρείται πλήρης παρουσίαση.

Ούτε το «θα το καταλάβετε αργότερα» βοηθά ιδιαίτερα στις παρέες.

Πύλη 11: Ιδέες και φόβος του σκοταδιού

Η Πύλη 11 είναι γεμάτη ιδέες, εικόνες και δυνατότητες. Παίρνει την εμπειρία και τη μετατρέπει σε ιδέες που μπορούν να διεγείρουν τη φαντασία και τη σκέψη. Το άγχος μπορεί να εμφανιστεί όταν δεν υπάρχει ιδέα. Όταν υπάρχει κενό. «Κι αν δεν μου έρθει τίποτα;» «Κι αν δεν έχω κάτι να πω;» «Κι αν αυτή τη φορά το μυαλό είναι άδειο;»

Για έναν άνθρωπο που έχει συνηθίσει να έχει συνεχώς ιδέες, το κενό μπορεί να μοιάζει τρομακτικό, για όλους τους υπόλοιπους λέγεται Τρίτη απόγευμα.

Και ίσως αυτό είναι ένα από τα ωραιότερα μαθήματα της πύλης 11: δεν χρειάζεται κάθε κενό να γεμίσει. Δεν είναι κάθε σιωπή δημιουργικό μπλοκάρισμα. Μερικές φορές ο εγκέφαλος απλώς δεν έχει κάτι να πει.

Μακάρι να το ανακάλυπταν περισσότεροι άνθρωποι πριν αποκτήσουν podcast.

Το Ajna μέσα στις σχέσεις

Εδώ αρχίζουν τα ωραία, γιατί φυσικά δεν μας έφτανε να μπερδευόμαστε μόνοι μας. Έπρεπε να βάλουμε και άλλον άνθρωπο μέσα.

Ένα Καθορισμένο Ajna μπορεί να προσφέρει νοητική σταθερότητα σε έναν άνθρωπο με Ακαθόριστο Ajna. Ο δεύτερος μπορεί να αισθανθεί ότι ξαφνικά «ξέρει» περισσότερο, ότι έχει πιο καθαρή άποψη ή ότι σκέφτεται με μεγαλύτερη βεβαιότητα.

Και αυτό μπορεί να είναι πολύ ελκυστικό.

Το «μαζί σου τα πράγματα βγάζουν νόημα» είναι πολύ ωραίο συναίσθημα. Αρκεί κάποια στιγμή να ελέγξεις αν βγάζουν νόημα και όταν ο άλλος λείπει από το δωμάτιο.

Η παγίδα είναι το Ακαθόριστο Ajna να αρχίσει να υιοθετεί τις απόψεις του άλλου επειδή μέσα στην παρουσία του αισθάνεται πιο βέβαιο. Από την άλλη, το Καθορισμένο Ajna μπορεί να κοιτάζει το ακαθόριστο και να σκέφτεται: «Μα καλά, αποφάσισε τι πιστεύεις». Κι εκείνο να σκέφτεται: «Γιατί; Αφού υπάρχουν άλλες δεκατέσσερις ενδιαφέρουσες εκδοχές».

Και οι δύο μπορούν να λειτουργούν σωστά μέσα στη δική τους μηχανική. Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο ένας αποφασίζει ότι ο άλλος χρειάζεται επισκευή.

Έχουμε ήδη αρκετά πράγματα να διορθώσουμε στις σχέσεις. Ας μην προσθέσουμε και τον εγκέφαλο του άλλου στη λίστα.

Το Ajna και το σώμα

Στο θεωρητικό μοντέλο του Human Design, το Ajna συνδέεται με τον πρόσθιο και τον οπίσθιο λοβό της υπόφυσης. Αναφέρει επίσης διάφορες σωματικές συσχετίσεις, όπως πονοκεφάλους, προβλήματα στον αυχένα και στα ιγμόρεια, ζάλη, εμβοές, διαταραχές ύπνου, κόπωση και ζητήματα που σχετίζονται με την έμμηνο ρύση.

Αυτές είναι αντιστοιχίσεις μέσα στο σύστημα του Human Design, όχι ιατρική εξήγηση ή διάγνωση αυτών των συμπτωμάτων.

Αυτό που μας ενδιαφέρει για τη δική μας συζήτηση είναι κυρίως η νοητική πίεση καθώς και η συνεχής “ανθυγιεινή” λειτουργία του ανοιχτού Ajna με την υπερβολική προσπάθεια να λυθούν όλα μέσω του νου, την εμμονή με αποφάσεις και τη σύγκριση με ανθρώπους που φαίνονται πιο νοητικά σταθεροί.

Με άλλα λόγια: σκέψου όσο θέλεις.

Αλλά αν έχεις σκεφτεί το ίδιο πρόβλημα 72 φορές και η 73η σκέψη είναι ακριβώς ίδια με την πρώτη, ίσως δεν κάνεις πλέον έρευνα, ίσως κάνεις κύκλους.

Η ώριμη έκφραση του Καθορισμένου Ajna

Το ώριμο Καθορισμένο Ajna ξέρει πώς σκέφτεται χωρίς να χρειάζεται να αποδείξει ότι σκέφτεται καλύτερα από όλους. Μπορεί να ερευνά, να οργανώνει, να δημιουργεί δομή και να προσφέρει τη δική του σταθερή προοπτική.

Δεν χρειάζεται όμως να μετατρέψει κάθε συζήτηση σε δικαστήριο, ούτε να πείσει όλους τους συγγενείς στο κυριακάτικο τραπέζι. Αρκετές μάχες χάθηκαν τη στιγμή που σερβιρίστηκε το παστίτσιο.

Και υπάρχει πραγματική ωριμότητα στο να μπορείς να σκέφτεσαι: «Ξέρω πολύ καλά τι πιστεύω» χωρίς να προσθέτεις αυτομάτως «και τώρα θα σας εξηγήσω γιατί πρέπει να το πιστεύετε κι εσείς».

Η σοφία του Ακαθόριστου Ajna

Η σοφία του Ακαθόριστου Ajna δεν βρίσκεται στο να γίνει κάποτε απολύτως βέβαιο. Βρίσκεται στο να πάψει να χρειάζεται τη βεβαιότητα. Να μπορεί να κρατήσει μια ιδέα χωρίς να προσκολληθεί σε αυτήν, να ακούσει έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης χωρίς να νιώσει ότι απειλείται, να αλλάξει γνώμη όταν μαθαίνει κάτι καινούριο και κυρίως να μπορεί να πει:

«Δεν ξέρω.»

«Δεν έχω άποψη ακόμη.»

«Θέλω να το σκεφτώ.»

«Υπάρχουν περισσότεροι από ένας τρόποι να το δω.»

Αυτό δεν είναι αδυναμία.

Είναι νοητική ελευθερία.

Σε έναν κόσμο όπου όλοι φαίνεται να πρέπει να έχουν άποψη για τα πάντα περίπου δεκατέσσερα δευτερόλεπτα μετά την είδηση, το να μπορείς να πεις «δεν γνωρίζω αρκετά για να έχω άποψη» έχει γίνει σχεδόν επαναστατική πράξη.

Και πιθανότατα θα σου εξοικονομήσει και αρκετές ώρες στο Facebook.

Το μάθημα του Ajna

Το Καθορισμένο Ajna μαθαίνει ότι η σταθερότητα δεν σημαίνει απόλυτη αλήθεια,το Ακαθόριστο Ajna μαθαίνει ότι η αβεβαιότητα δεν σημαίνει άγνοια. Και τα δύο χρειάζεται να θυμούνται το ίδιο πράγμα: το Ajna είναι εδώ για να παρατηρεί, να ερευνά, να οργανώνει και να κατανοεί. Όχι για να αποφασίζει ποια ζωή πρέπει να ζήσεις.

Γιατί ο νους είναι ένας εξαιρετικός σύμβουλος. Μπορεί να συγκρίνει, να αναλύσει, να θυμηθεί, να φανταστεί, να βρει επιχειρήματα υπέρ και κατά και να σου παρουσιάσει ένα εξαιρετικό PowerPoint για το τι πρέπει να κάνεις.

Απλώς έχει ένα μικρό ελάττωμα.

Νομίζει ότι είναι ο διευθύνων σύμβουλος.

Και, όπως συμβαίνει με αρκετούς διευθύνοντες συμβούλους, μερικές φορές χρειάζεται ευγενικά να του υπενθυμίσεις ότι δεν είναι δική του η εταιρεία. 😏